Mels de Kievit, een spraakwaterval bij wielerwedstrijden

Foto: Bert Spits

Mels de Kievit was op de voorlopig laatste Koninginnendag tijdperk opnieuw de speaker bij de 59ste wielerronde van ‘s-Gravendeel. In de meeste van deze afleveringen is de 72 jaar geleden geboren Seuter, zoals de inwoners van ‘€™s-Gravendeel worden genoemd, de man aan de microfoon geweest. Hij bracht de spanning over op toeschouwers en spoorde de renners aan tot nog grotere krachtsinspanningen. Waardoor deze wielerkoers in de Hoeksche Waard staat als een huis.Het was niet de enige bijdrage van Mels de Kievit aan deze organisatie. Met vriend en ondernemer Henk Warnas vormt hij al jaren de organisatie, die zorgt voor het geld en een goed verloop van het evenement. ,,We zijn er samen ingerold”€™, stelt Mels de Kievit. ,,Ik was zelf nog amateur, zou in de middag mee moeten rijden. De oorspronkelijke organisatoren Frans Klijnjan, Gijs Goud en Cor Brand vertelden me dat ik bij de pont moest gaan staan. De Hoeksche Waard was in die tijd nog een eiland en de bezoekers die vanuit Dordrecht met het veer overstaken moesten een daalder entree betalen. Wanneer ze binnen waren moest ik me als een haas verkleden om op tijd aan de start te staan, na afloop moest ik weer meehelpen de boel op te ruimen”€™.

“Nadat het oorspronkelijke organisatiecomité besloot er mee te stoppen was het vanzelfsprekend dat het duo De Kievit/Warner hun werk zou overnemen. Mels de Kievit was als microfonist inmiddels bij heel wat wielerkoersen aanwezig geweest en had daar geconstateerd hoe het wel of niet moest. Een van der eerste zaken die hij aanpakte was het instellen van een werkploeg. ,,Mijn twee zoons waren in de leeftijd van vijftien, zestien jaar”€™, blikt hij terug. ,,Die heb ik met hun vrienden ingeschakeld. Nu zijn het mannen van middelbaren leeftijd, ondernemers met een drukke baan. Toch staan ze nog steeds paraat. Het is een hechte vriendenploeg gebleven”€™.

Een ander, heel belangrijk punt wat Mels de Kievit veranderde was de datum en de plaats van de koers. Hij wilde terug naar het centrum, naar het oorspronkelijk parkoers, waar streekfavoriet Adrie van Steenselen bij de amateurs en Ed Wittekoek uit Vlaardingen is 1955 de eerste winnaars waren geweest. Daarvoor moest de datum veranderen. Tot dan toe werd er op de laatste zaterdag in augustus gereden, wilde hij weer terug naar de Smidsweg, dan moest de koers op een feestdag, liefst Koninginnendag worden georganiseerd. Probleem was dat in die tijd in Rotterdam de Ronde van Feijenoord op het programma stond. ,,Die zat echter niet meer in en goed jasje”€™, had Mels de Kievit geconstateerd. ,,Ze waren van de Maashaven naar Lombardijen verhuisd, waar men niet de mogelijkheden had als voordien. Ik heb me toen ook aangemeld voor 30 april, dat heeft heel wat strijd gegeven. Jan Heiden, de voorzitter van Feijenoord heeft me jaren niet aangekeken en ook in Breda waar op dezelfde dag werd georganiseerd was men niet blij. Wij gaven het maximum aan prijzen en premies, waar de toppers op afkwamen. Het voordeel van die dag was dat we konden samenwerken met andere plaatselijke organisaties. Er was een vrijmarkt en ook de plaatselijke Oranje vereniging en de historische vereniging hielpen mee€™.”

Enige jaren geleden dacht Mels de Kievit dat het mooi was geweest. Veertig jaar aan de micro, een leven bijna geheel gewijd aan de wielersport had er ingehakt. ,,Ik verkocht mijn bus, die diende als finishlocatie en heb mijn afscheid aangekondigd. Maar overal waar ik speaker was geweest werd gevraagd of ik terug kwam, al was het alleen maar bij hen. Enige jaren heb ik dat afgehouden, maar geleidelijk is het er toch weer van gekomen. Kwam men iemand te kort, stond ik weer met dat lulijzer in mijn hand. Ach, eerlijk gezegd, ik vind het toch wel leuk, het is ook een stuk ijdelheid.”